کاری کارستان

1 556

گرفتن عکس یک ستاره به سفارش یک استودیوی معتبر و برای درج در رسانه‌های دست اول کثیر الانتشار، یک موقعیت کاری خوب برای یک عکاس جویای آوازه است. اما چه می‌شود اگر پارامونت بخواهد عکس ۱۱۶ چهره موثر سینما را در کنار هم بگیرد، آن‌هم به مناسبت صدمین سال تاسیس‌اش؟ آن وقت باید در پی عکاس شجاعی بود که از مواجهه با چالش‌های سخت، نمی‌هراسد.

عکاس نابلد ممکن است هر پروژه‌ای را بپذیرد، اما عکاس کاربلد می‌داند که تسلط در چنین پروژه‌ای حرف اول را می‌زند: تسلط بر دکور دوازده متری، تسلط بر چیدمان سوژه‌ها، تسلط برنور، تسلط بر شلوغی صحنه، تسلط بر دستیارها و عوامل صحنه، تسلط بر ابزارهای مختلف و از همه مهم‌تر تسلط بر اعصاب. برداشتن عکسی که قرار است در هر گوشه از آن کسی باشد که برای خودش کیا و بیایی دارد، دشوار است. خصوصا این که تمام اشخاص در کار هنر و رسانه هستند و هزاران بار در زندگی خود دوربین دیده‌اند.

بعد از تمام جستجوها و انتخاب‌ها آرت استریبر با سابقه‌ای که در پروژه‌های این چنینی داشت، برای این وظیفه انتخاب شد و کار را قبول کرد. می‌گویند که آرت از عکاس‌های خودآموخته است، و این‌طور که سوابقش نشان می‌دهد فهرست مشتری‌های شاخص و چشمگیری دارد؛ از وایرد گرفته تا تایم.

آرت می‌دانست که آنی لیبوویتز در سالروز نود سالگی پارامونت عکس مشابهی را جلوی استودیو پارامونت در فضای باز گرفته است، و نمی‌خواست کاری بکند که عکاسی دیگر پیش از او انجام داده. پس تصمیم گرفت این عکس در فضای داخلی باشد. برای نور اصلی عکس از ۳۴ فلاش پروفوتو مجهز به رفلکتور بزرگ منگوم استفاده شد. با توجه به دکور، چیدمان و تعداد نفرات امکان استفاده از سه پایه نور و امثال آن نبود پس نورها به سقف متصل شد، مثل نورپردازی صحنه‌های نمایش و تاتر.

زمانی که قرار است افراد در مراسمی رسمی حضور پیدا کنند، لباس تیره اولین اولویت پوششی است، از آن‌جا که پرده پشت عکس هم مشکی انتخاب شده بود، امکان داشت لباس (در نتیجه هیکل) سوژه‌ها با پشت‌زمینه یکی شود. و این چیزی نیست که از یک عکاس کاربلد انتظار می‌رود پس برای جدا کردن سوژه از پشت‌زمینه و نوردهی به عناصر کلیدی دیگر صحنه، ۲۳ شاخه نور دیگر مجهز به زوم رفلکتورهای عادی و چندین استریپ‌باکس استفاده شد. مجموعا ۵۷ شاخه نور!

احتمالا می‌خواهید از دوربین بدانید؛ هسل‌بلاد اچ‌اف۲، لنز ۱۵۰میلی‌متری و بک فیزوان ای‌کیو ۱۶۰. آرت از قبل صحنه را به سه قسمت فرضی تقسیم کرده بود و ظرف چند دقیقه ۶۳ عکس گرفت تا از کنار هم گذاشتن آن‌ها عکس نهایی به دست آید. تمام چهره‌ها واقعن در عکس حاضر هستند و هیچ کسی بعدا اضافه نشده است.

بعضی آثار شاید آن‌چنان جنبه هنری و آکادمیک نداشته باشند، اما جز کارهایی هستند که به آن‌ها می‌گویند «کارستان». عکس صد سالگی پارامونت حتما در گروه کارستان قرار می‌گیرد.

1 نظر
  1. Ashkan Oladzad می‌گوید

    PERFECT!

نظرات

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.